Poza kaplicą: muzea Eremitańskie i malowane miasto Padwa

Co obejmuje Twój bilet do kaplicy

Każdy oferowany przez nas bilet (Dorosły, Odwiedzający z UE 65+, Wiek 6–17 i Studenci) to wejście o wyznaczonej godzinie na jedno 15-minutowe okno wejścia do kaplicy. Każdy z nich obejmuje również Musei Civici Eremitani, otwarte codziennie od 9:00 do 19:00, oraz Palazzo Zuckermann, otwarte od wtorku do niedzieli od 10:00 do 19:00. Do żadnego z nich nie potrzebujesz drugiego biletu.

Poniedziałki to dzień, na który trzeba uważać. W poniedziałek, który nie jest dniem ustawowo wolnym, Palazzo Zuckermann jest zamknięte, więc Twoja wizyta obejmuje tylko kaplicę i muzea Eremitańskie. Jeśli zależy Ci na sztuce zdobniczej lub kolekcji monet, wybierz datę od wtorku do niedzieli.

Dzieci do 5 lat wchodzą bezpłatnie. Dodajemy dzieci poniżej 6 lat do Twojej rezerwacji bez opłat, więc są na tym samym oknie wejścia co Ty. Kościół Eremitów obok i pozostałe budynki Urbs Picta nie są częścią tego biletu. Opisujemy każdy z nich poniżej, abyś wiedział, czego się spodziewać.

Kompleks Eremitański: klasztor braci zamieniony w muzeum

Kasa kaplicy znajduje się w Musei Civici agli Eremitani, przy Piazza Eremitani 8, około 100 m od kaplicy. Odbierasz tu bilet co najmniej 30 minut przed swoim oknem wejścia, więc przejdziesz przez wejście do muzeum niezależnie od tego, co jeszcze planujesz.

Muzea wypełniają krużganki dawnego klasztoru eremitów. Byli to augustiańscy pustelnicy, którzy przybyli do Padwy w 1237 roku i wybudowali sąsiedni kościół w latach 1260–1276. Dziś przestrzeń tę dzielą dwa muzea: Muzeum Archeologiczne oraz Muzeum Sztuki Średniowiecznej i Nowożytnej.

Torby, plecaki, jedzenie i napoje nie są dozwolone w kaplicy, a walizki i torby na kółkach nie są dozwolone w muzeum. Skorzystaj z szatni lub szafek, które przyjmują przedmioty o wymiarach do 44 × 31 × 46 cm. Uporządkuj swoje torby przy odbiorze biletu, a nie w ostatnich minutach przed wyznaczonym wejściem.

Muzeum Archeologiczne

Sale archeologiczne prowadzą od Wenetów, ludu zamieszkującego ten region przed Rzymem, przez przedrzymską i rzymską Padwę. Znajdziemy tu wyposażenie grobów, portrety, posągi i przedmioty codziennego użytku, a także sekcję poświęconą rzymskiej Via Annia i miastu w czasach rzymskich.

Znajduje się tam również sekcja egipska, której znaczna część została przywieziona przez padewskiego odkrywcę Giovana Battistę Belzoniego (1778–1823). To zaskoczenie natrafić na nią w mieście słynącym bardziej z fresków, a przykuwa ona uwagę dzieci, które mają już dość malowanych świętych.

Jeśli masz mało czasu, zacznij od galerii obrazów, a archeologię potraktuj jako dodatek. Krucyfiks i panele Guariento prowadzą bezpośrednio z powrotem do kaplicy i szerszych cykli fresków. Sale rzymskie i egipskie opowiadają inną historię i najlepiej smakują, gdy nie patrzysz na zegarek.

Krucyfiks Giotta i galeria obrazów

Galeria obrazów w Muzeum Sztuki Średniowiecznej i Nowożytnej kryje dzieło najściślej związane z Twoją wizytą w kaplicy: namalowany przez Giotta Krucyfiks z początku XIV wieku, który niegdyś wisiał nad ołtarzem kaplicy. Tutaj możesz stać przed pojedynczą postacią Giotta tak długo, jak zechcesz — na co 15 minut pod sklepieniem nigdy nie pozwala.

W pobliżu znajdują się panele autorstwa Guariento, w tym jego anioły namalowane dla kaplicy pałacu Carrara, kolejnego z ośmiu budynków Urbs Picta. Kolekcja prowadzi następnie przez XVI i XVIII wiek, z kilkoma obrazami Veronesego, Wieczerzą w domu Szymona i Ukrzyżowaniem Tintoretta oraz trzema dziełami Giambattisty Tiepolo.

Na niższym poziomie parteru siedem stanowisk multimedialnych przybliża freski Scrovegnich i ich tło historyczne. Służą jako wprowadzenie przed wizytą w kaplicy lub podsumowanie po niej. Przy odbiorze biletu zapytaj w kasie, która kolejność najlepiej pasuje do Twojego zarezerwowanego terminu wejścia.

Palazzo Zuckermann: sztuka użytkowa i monety Bottacin

Palazzo Zuckermann, przy Corso Garibaldi 33, należy do tej samej grupy muzeów miejskich. To XX-wieczny budynek, wzniesiony w latach 1912–1914 dla Enrica Zuckermanna, w którym na trzech piętrach mieszczą się dwie kolekcje.

Na parterze i pierwszym piętrze mieszczą się sztuki stosowane i dekoracyjne: ponad dwa tysiące dzieł rzemiosła od średniowiecza po dzień dzisiejszy. Drugie piętro to Muzeum Bottacin, zbudowane wokół kolekcji, którą w 1865 roku podarował Nicola Bottacin, kupiec i kolekcjoner monet z Triestu.

Zbiory Bottacin to głównie monety i medale: monety greckie, rzymskie i bizantyjskie, dzieła średniowieczne i renesansowe, monety z Veneto oraz medale Giovanniego Cavina. Znajduje się tu także popiersie doży Paola Reniera dłuta Canovy. Palazzo Zuckermann otwiera się o 10:00 od wtorku do niedzieli, więc lepiej zaplanować wizytę w środku przedpołudnia lub po południu niż wczesny start.

Kościół Eremitani i Kaplica Ovetariego Mantegni

Obok muzeów stoi kościół Eremitani, poświęcony świętym Filipowi i Jakubowi. Jest to samodzielny kościół parafialny, odrębny od muzeów i nieobjęty naszym biletem. Należy jednak do obiektu UNESCO, zgrupowanego razem z Kaplicą Scrovegnich w tym samym zespole.

Wewnątrz warto spojrzeć w górę na drewniany strop, zbudowany na kształt odwróconego kadłuba statku, oraz odszukać zachowane freski Guarienta i Ansuina da Forlì. Grobowce Jacopa II da Carrara i Ubertina da Carrara przeniesiono tutaj po rozbiórce kościoła Sant'Agostino w 1819 roku.

Kaplica Ovetari, w prawym ramieniu transeptu, jest powodem, dla którego wielu zwiedzających tu wchodzi. Andrea Mantegna, wówczas około siedemnastoletni, pracował nad jej scenami z życia świętego Jakuba i świętego Krzysztofa w latach 1448–1457 wraz z innymi malarzami, a jemu przypisuje się ogólny układ kompozycji. 11 marca 1944 roku nalot aliancki zniszczył większość cyklu; kościół stał obok niemieckiej kwatery głównej.

Dwie sceny, Wniebowzięcie i Męczeństwo świętego Krzysztofa, przetrwały, ponieważ około 1880 roku zdjęto je ze ścian. Z reszty zachowało się ponad 88 000 fragmentów, pokrywających zaledwie 77 metrów kwadratowych. W 2006 roku, na 500-lecie twórczości Mantegni, umieszczono je z powrotem w kaplicy obok rekonstrukcji. To poruszający widok po nietkniętych ścianach Giotta.

Urbs Picta: XIV-wieczne cykle freskowe Padwy

24 lipca 2021 roku UNESCO wpisało XIV-wieczne cykle freskowe Padwy na Listę Światowego Dziedzictwa. Obiekt znany jest także jako Padova Urbs Picta, malowane miasto. Obejmuje osiem budynków w czterech zespołach w historycznym centrum, z freskami powstałymi w latach 1302–1397.

Sekwencję otwiera Giotto w Kaplicy Scrovegnich. Malarze, którzy podążyli za nim w Padwie przez resztę stulecia, to między innymi Guariento, Giusto de' Menabuoi, Altichiero da Zevio, Jacopo Avanzi i Jacopo da Verona. Zwiedzenie kilku budynków pokazuje, jak sposób opowiadania historii malarstwem zapoczątkowany przez Giotta przejęły kolejne pokolenia.

Cztery zespoły to: Kaplica Scrovegnich z kościołem Eremitani; Palazzo della Ragione, kaplica pałacu Carrara i baptysterium katedralne; bazylika św. Antoniego z Oratorium San Giorgio; oraz Oratorium San Michele. Nasz bilet obejmuje wyłącznie kaplicę i muzea. Żaden z pozostałych budynków nie jest w nim zawarty, a ich godziny otwarcia są różne, więc przed wyjazdem sprawdź każdy z osobna.

Sensowna kolejność zwiedzania pozostałych cykli freskowych

Te skupiska tworzą naturalną trasę. Zacznij od tego, w którym już jesteś: kaplica, muzea i kościół Eremitani. Następnie przenieś się do centrum, gdzie znajduje się drugie skupisko, oferujące najwięcej do zobaczenia.

Palazzo della Ragione był średniowiecznym ratuszem i sądem Padwy, a na jego parterze od około 800 lat działa miejski targ, między Piazza delle Erbe a Piazza dei Frutti. Na piętrze znajduje się wielka sala o długości około 81,5 m i wysokości 24 m. Giotto jako pierwszy ozdobił jej ściany freskami. Po pożarze w 1420 roku powierzchnie zostały ponownie pomalowane w latach 1425–1440 według programu łączącego miesiące ze znakami zodiaku, rzemiosłami i ludzkimi charakterami. Na zachodnim krańcu stoi drewniany koń z 1466 roku.

W tym samym skupisku znajdują się baptysterium katedralne z freskami Giusto de' Menabuoi oraz kaplica pałacu Carrara, której anioły Guarienta zobaczysz już wcześniej w galerii Eremitani. Trzecie skupisko to Bazylika św. Antoniego, gdzie Kaplica św. Jakuba ma freski Altichiero da Zevio i Jacopo Avanziego, w parze z Oratorium San Giorgio, ozdobionym przez Altichiero. Bazylika jest czynnym kościołem, więc ubierz się i zachowuj odpowiednio.

Na końcu małe Oratorium San Michele z freskami Jacopo da Verona. Stanowi odrębne czwarte skupisko, więc najłatwiej odłożyć je na drugą wizytę, jeśli dzień okaże się zbyt krótki.

Plan półdniowy wokół Twojego terminu w kaplicy

Weźmy jako przykład wejście o 10:00. Bądź przy kasie przy Piazza Eremitani 8 do 9:30, aby odebrać bilet i zostawić torby w szatni lub szafkach. Przejdź 100 m do kaplicy i bądź przy pawilonie wejściowym do 9:55. Spóźnienie oznacza brak wstępu, a biletu nie można przenieść na inny termin, więc daj sobie zapas czasu.

Spędzasz 15 minut w poczekalni i 15 minut w kaplicy, a wychodzisz około 10:30. Wróć do Eremitani, aby zobaczyć Ukrzyżowanie Giotta, anioły Guarienta i stanowiska multimedialne, a potem sale archeologiczne, jeśli wciąż masz siły.

Zakończ w sąsiednim kościele Eremitani przy fragmentach Mantegni w Kaplicy Ovetari. To wypełnia poranek w jednym zakątku miasta, bez potrzeby autobusu czy taksówki po przybyciu.

Ten sam plan sprawdza się w poniedziałek, który nie jest dniem ustawowo wolnym, ponieważ muzea Eremitani są otwarte codziennie. Wtedy zamknięty jest tylko Palazzo Zuckermann, który zresztą nie należy do tej półdniowej trasy.

Plan całodniowy

Na cały dzień zachowaj ten sam poranek i dodaj centrum po południu. Poranny termin pozostawia resztę dnia wolną. Od wtorku do niedzieli wpleć Palazzo Zuckermann po muzeach Eremitani, ponieważ otwiera się o 10:00.

Po lunchu w okolicach Piazza delle Erbe wejdź do wielkiej sali Palazzo della Ragione, a następnie udaj się do baptysterium. Późnym popołudniem skieruj się do Bazyliki św. Antoniego i Oratorium San Giorgio. Oratorium San Michele zachowaj na koniec dnia lub na inną wizytę.

Jeśli wolisz porę popołudniową, odwróć kolejność: najpierw centrum przed południem, a następnie kasa biletowa co najmniej 30 minut przed wybranym przedziałem czasowym. Muzea Eremitani są otwarte do 19:00, więc nawet wczesny lub środkowy przedział popołudniowy wciąż pozostawia czas na ich zwiedzenie.